Czy przełamywanie tabu językowego służy czy szkodzi komunikacji społecznej? Problematyka detabuizacji, dewulgaryzacji i desensytyzacji języka mediów w świetle wypowiedzi studentów dziennikarstwa

Biernacka-Ligięza, I. (1999). Wulgaryzmy a łamanie normy kulturowej. W: J. Miodek (red.), Mowa rozświetlona myślą: świadomość normatywno-stylistyczna współczesnych Polaków (s. 166−181). Wrocław: Wydawnictwo. Uniwersytetu Wrocławskiego.

Bralczyk, J. (1999). Polszczyzna dziś. O populizmie językowym. W: W. Gruszczyński, J. Bralczyk, G. Majkowska (red.), Polszczyzna w komunikowaniu publicznym (s. 79−86). Warszawa: ASPRA JR.

CBOS. (2013). Wulgaryzmy w życiu codziennym. Komunikat z badań. Warszawa: Fundacja Centrum Badania Opinii Społecznej.

Cegieła, A. (2020). Język protestu. PAUza Akademicka. Tygodnik Polskiej Akademii Umiejętności, 532, 1. Pobrane z: http://www.pauza.krakow.pl/532_1_2020.pdf (otwarty: 20.11. 2023).

Cegieła, A. (2022). Dyskurs publiczny w warunkach wolności słowa. Perspektywa etyki komunikacji. Poradnik Językowy, 1, 34−49. https://doi.org/10.33896/PorJ.2022.1.2

Doroszewski, W. (1982). Język. Myślenie. Działanie. Rozważania językoznawcy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Głaz, A. (2020). O języku protestu, ale inaczej. PAUza Akademicka. Tygodnik Polskiej Akademii Umiejętności, 533, 3.

Głowiński, M. (2021). O języku protestu z końca roku 2020. PAUza Akademicka. Tygodnik Polskiej Akademii Umiejętności, 540, 1.

Grochowski, M. (2003). Słownik polskich przekleństw i wulgaryzmów. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Grybosiowa, A. (2003). Liberalizacja społecznej oceny wulgaryzmów. W: A. Grybosiowa (red.), Język wtopiony w rzeczywistość (s. 32-41). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Grybosiowa, A. (2008). Nowa jakość - nowa nazwa? (o nazwie inteligencja). W: A. Dąbrowska, A. Nowakowska (red.), Tom jubileuszowy. Seria: Język a Kultura, t. 20 (s. 51-58). Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Klemensiewicz, Z. (1965). Higiena językowego obcowania. Język Polski, 45, 1-8.

Kloch, Z. (2022). Hasła strajku kobiet i języki wernakularne. Pamiętnik Literacki, t. 113, 117−130. https://doi.org/10.18318/pl.2022.1.12

Kowalikowa, J. (1994). Znaczenie i funkcja wyrazów tzw. brzydkich we współczesnej polszczyźnie mówionej. W: Z. Kurzowa, W. Śliwiński (red.), Współczesna polszczyzna mówiona w odmianie opracowanej (oficjalnej) (s. 107-113). Kraków: Universitas.

Kowalikowa, J. (2000). Wulgaryzmy we współczesnej polszczyźnie. W: G. Szpil (red.), Język trzeciego tysiąclecia. Seria: Język a Komunikacja 1 (s. 121-32). Kraków: Tertium.

Kowalikowa, J. (2008). O wulgaryzacji i dewulgaryzacji we współczesnej polszczyźnie. W: A. Dąbrowska, A. Nowakowska (red.), Tom jubileuszowy. Seria: Język a Kultura, t. 20 (s. 81-88). Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Maćkowiak, K. (2009). Media a proces wulgaryzacji polszczyzny w świadomości językowej studentów PWSZ w Lesznie. Scripta Comeniana Lesnensia PWSZ im. J. A. Komeńskiego w Lesznie, 2, 8−20.

Markowski, A. (2005). Kultura języka polskiego. Teoria. Zagadnienia leksykalne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Mosiołek-Kłosińska, K. (2000). Wulgaryzacja języka w mediach. W: J. Bralczyk, K. Mosiołek-Kłosińska (red.), Język w mediach masowych (s. 112-119). Warszawa: Upowszechnianie Nauki − Oświata UN-O.

Nowicka-Jeżowa, A. (2020). Ad vocem artykułu Język protestu. PAUza Akademicka. Tygodnik Polskiej Akademii Umiejętności, 533, 4.

Ożóg, K. (2001). Polszczyzna przełomu XX i XXI wieku. Wybrane zagadnienia. Rzeszów: Wydawnictwo Fraza.

Ożóg, K. (2008). Zmiany we współczesnym języku polskim i ich kulturowe uwarunkowania. W: A. Dąbrowska, A. Nowakowska (red.), Tom jubileuszowy. Seria Język a Kultura, t. 20, 59-79.

Ożóg, K. (2017). Uwagi o języku współczesnej młodzieży - między kodem ograniczonym a kodem rozwiniętym. Słowo. Studia językoznawcze, 8, 163−181. https://doi.org/10.15584/slowo.2017.8.11

Pankowska, D. (2018a). Transakcyjne aspekty wulgaryzacji języka. Edukacyjna Analiza Transakcyjna, 7, 99−118. https://doi.org/10.16926/eat.2018.07.07

Pankowska, D. (2018b). Wulgaryzacja języka jako kontekst socjalizacji dzieci i młodzieży. Przegląd Badań Edukacyjnych, 27(2), 183-201. https://doi.org/10.12775/PBE.2018.024

Pisarek, W. (1999). Wprowadzenie. W: W. Pisarek (red.), Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci (s. 5-11). Kraków: Ośrodek Badań Prasoznawczych Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Puzynina, J., Pajdzińska (1996). A. Etyka słowa. W: J. Miodek (red.), O zagrożeniach i bogactwie polszczyzny (s. 35−45). Warszawa: Towarzystwo Przyjaciół Polonistyki Wrocławskiej.

Salik, H., Szułdrzyński, M. (2020, 4 grudnia). Słowa poszły na wojnę (odcinek 40). [Rzeczpospolita Audycje: Posłuchaj, Plus Minus]. Pobrane z https://podcasty.rp.pl/audycje/posluchaj-plus-minus/8510-slowa-poszly-na-wojne (otwarty: 10.11.2013).

Sikora, K. (2016). Kilka uwag na temat wulgaryzacji i brutalizacji polszczyzny. Poznańskie Spotkania Językoznawcze, 32, 105−115. https://doi.org/10.14746/psj.2016.32.8

Taras, B. (2011). Ekspansja wulgarności w języku i kulturze. Język Polski, 91(5), 372−380. https://doi.org/10.31286/JP.91.5.6

Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń, Dz.U.2023.0.2119.

Ustawa z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, Dz.U. 1999 nr 90 poz. 999.